Mijn doel van de dag: soep en spaghettisaus maken

Ik probeer dagelijks een doel te halen, een extra taak naast het gewone dagelijks werk. Meestal zijn dit huishoudelijke taken zoals de living dweilen of de was strijken of verse lakens op de bedden leggen. Maar soms geef ik mezelf een meer creatieve taak, zoals morgen, dan moet ik een verjaardagskaart voor mijn nichtje maken.

Maar vandaag was het soep en spaghettisaus maken. Een eenvoudige taak zou je denken. En eerlijk gezegd dacht ik dat oorspronkelijk ook. Maar dat was buiten de kinderen gerekend.

Na het werk ben ik snel naar de supermarkt gegaan voor de groenten, dan snel naar de crèche om dan meteen naar huis te gaan zodat ons kleintje aan zijn middagdutje kon beginnen. De inkopen wegzetten, eten, ondertussen het nieuws lezen op internet, opruimen, de was in de wasmachine steken ... Toen ik naar school vertrok zat ik nog volledig op schema: alles stond klaar om aan het koken te beginnen als ik terug thuis kwam.

Maar toen ging het mis.
Op weg naar huis zei mijn kleuter dat zijn broek nat was want hij had pipi gedaan.
Oké dat zullen we thuis wel eens bekijken.
Snel naar huis.
Jassen uit, schooltas leeg maken.
"Mama, mag ik een koek?" "Natuurlijk, schat, neem maar."
Maar eerst toch eens die broek checken. Meneertje is nat van boven tot onder: onderkant van t-shirt en trui, broek volledig kletsnat, onderbroek en sokken hetzelfde, zelfs zijn schoenen waren nat.
Oké, daar gaat mijn plan om meteen groenten te snijden.
Eerst die man in bad en uithoren wat er gebeurd is.
Hij zou van de juf even moeten gewacht hebben met plassen, dan het niet meer kunnen ophouden en uiteindelijk niet gezegd aan de juf. En als ik hem mag geloven zou het al van vóór de namiddagspeeltijd gebeurd zijn.
En plots kwam het: "mama, jij bent Sinterklaas!"
Ik viel bijna achterover, maar kon mij snel herpakken: "Maar nee, dat is toch niet waar!"
Naar beneden met een propere jongen in pyjama.
Mailtje sturen naar de juf om te vragen hoe we het broekplassen zullen oplossen want het is al de derde keer op één week tijd dat dit gebeurt. En mijn zoon is al twee jaar proper.
"Mama, ik moet kaka doen." "Ga maar, jongen."
Was in de droogkast steken. Ondertussen mijn mama bellen om wat steun te krijgen, snel vertellen over natte broek en Sinterklaas. Vuile poep afvegen. Handen wassen.
Was is aan het drogen, nu wortels schillen terwijl ik nog steeds handenvrij aan het bellen ben.
Jongste zoon begint te huilen.
Met de telefoon in de hand mijn kleintje uit bed halen.
Kleintje nat. Net als zijn slaapzak.
Kleintje uitkleden en nu toch maar eens stoppen met bellen.
Koorts nemen: 37,8. Niet goed! Hij heeft een blafhoest. Slaapzak en alle natte kleren van de twee jongens in de wasmachine.
Hoest proberen opnemen om naar mama door te sturen. Lukt niet, maar ik heb nu wel een hilarisch audio fragment waarop je mij hoort zeggen: "hoest eens!" en kleintje dat antwoord: "hoest".
Kleintje op potje, voelt zich niet goed. TV aanzetten.
Online afspraak bij pediater maken.
Kleintje aansporen om mee naar boven te gaan om te wassen. Hij wil niet. Zelf naar boven gaan in de hoop dat hij mij zal volgen. Lukt niet. Terug naar beneden, kleintje oppakken en in bad stoppen. Krijsen.
Koorts nemen: 38,2.
Ondertussen is het al 18u en heb ik enkel geschilde wortels en courgettes.
Ui snijden en stoven. Wortels met Tupperware mixer in kleine stukjes doen. Is lastig en duurt lang. Ondertussen komt kleintje naar mij, wil aandacht, voelt zich niet goed. Hij gaat op een bankje in de keuken zitten.
Mij zorgen maken en een oplossing bedenken voor als hij morgenochtend koorts heeft want dan mag hij niet naar de crèche, kan ik dus niet gaan werken, maar kan ik wel donderdagmiddag langer werken.
Een blik tomaten bij de saus doen en water bij de soep.
"Wat wil je op je boterham?" "Kaas" "Jij gaat moet wachten. Ik ga eerst broer zijn fles geven, maar ik wil eerst nog de courgettes bij de saus doen."
Courgettes snijden en bij de saus.
18u45
Help, al zo laat en de jongens hebben nog niet gegeten.
Fles melk opwarmen en in kleintje zijn handen steken. Hij zit ondertussen al een tijdje in zijn zeteltje TV te kijken.
Kaas laten proeven aan oudste zoon. "Nee, ik wil andere kaas."
Boterham ontdooien - "wat wil je drinken" - boter en kaas opleggen. Toch even kijken naar mijn kookpotten.
Was in de droogkast steken, maar de vorige was is nog niet droog, dus de hemden die er tussen zaten uithalen en ophangen in de living.
"Als je wil, mag je aan jouw tafeltje eten." - ik doe nu gewoon alles om de kinderen rustig te houden en hen zo snel mogelijk te doen eten.
Een beker melk opwarmen voor mijn oudste zoon.
Paprika's beginnen snijden.
Papa komt thuis. Kinderen super enthousiast.
"Ah, eten we spaghetti?"
"Ja, als het ooit klaar geraakt."
"Eet verder, doe voort, het is al heel laat"
Proberen mijn vriend op de hoogte te brengen van de gezondheidstoestand van onze jongste.
Tijdens het paprika snijden instructies geven over hoe de oudste moet puffen (hij puft nu al een week maar papa weet nog steeds niet hoe het moet).
De oudste gaat slapen met papa.
Kleintje wil mee naar boven. Na veel gezaag neemt papa hem mee en komt er na een paar minuten mee terug.
Slaapzak van kleintje zoeken in de droogkast, nog niet helemaal droog, maar het zal moeten volstaan.
Kleintje wil niet gaan slapen, zit op zijn potje TV te kijken.
Spaghetti koken. Soep mixen. Saus is zo goed als klaar.
"Schat! Kom jij eens zijn koorts nemen want het lukt niet zo goed."
Koorts kleintje nemen, nog steeds te hoog. Nurofen geven zodat hij hopelijk goed slaapt.
Kleintje gaat met papa naar bed.
Tafel dekken.
19u45 we kunnen aan tafel.
Eten, beetje praten - vooral over die natte broek.
Mail van de juf beantwoorden.
Soep in diepvriespotten doen.
Saus in diepvriespotten doen.
Komt mijn vriend in de keuken: "Het is nu al 20u50 en ik ben eindelijk klaar met mijn werk. Wanneer kan ik nog eens fietsen?"
En wat moet ik dan zeggen? De keuken staat op z'n kop en ik ben ook al de hele tijd bezig.
Foert! Het eten in de diepvries en ik ga ook lekker in de zetel zitten. Opruimen kan morgen ook nog!

Wat is het leven van een halve huismoeder toch zalig! (denkt mijn vriend)

Jongens en hun kapotte broeken

Toen onze oudste zoon nog niet naar school ging, hoorde ik verhalen van andere moeders met iets oudere zonen dat die jongens wekelijks zeker één kapotte broek hadden. Ik kon dat maar moeilijk geloven en dacht dat het mij niet zou overkomen 'want ik zou mij dan wel eens goed kwaad maken'.

Tot mijn zoon vorig jaar in de eerste kleuterklas zat. In de eerste schoolweek had hij drie kapotte broeken. En ik zag in dat kwaad worden niet zou helpen.
En aangezien ik niet van plan was om wekelijks nieuwe broeken te kopen, kocht ik herstelstof die ik aan de binnenkant vast streek. Maar na een aantal keer dragen kwam het los of werd het gat groter. Dus een nieuwe lap er op, en nog één, en nog één, ...
Tot hij een tijdje geleden binnen kwam tijdens het op straat spelen: "kijk, mama, mijn broek is kapot". Een scheur van zijn knie tot aan zijn dij. Grrr, er zat inderdaad een gat in dat ik opnieuw moest plakken, maar nu kon ik er niets meer aan doen.

Tenzij ... als ik uit die broek nu eens lapjes knip om al zijn andere broeken te herstellen?

En zo geschiedde ...
Op een middag was ik met mijn kinderen op bezoek bij mijn mama en begon ik er aan.

Lapje knippen.
Boordje omnaaien - nee, zei mama, dat naai je meteen om als je het lapje aan de broek naait.
Geen boordje omnaaien.
Lapje met kopspelden vastzetten.
"Moet je geen appelsien hebben?" - "Euh, ja zeker?"
"En wat moet ik nu met die appelsien?" - mama lacht stilletjes, eindelijk kan ze mij nog eens iets aanleren.

"Steek de appelsien in de broekspijp zodat je de achterkant van de broek niet vast naait."

Na even proberen lukte het. Nu en dan kwam er een appelsiengeurtje vrij als ik even te diep in de appelsien prikte.

Maar het resultaat mocht er zijn. Het lapje zit goed vast en hopelijk kan deze broek weer een paar weken mee.

Broodpudding

Woensdag kocht ik twee grote broden bij een bakker hier in de buurt. Meteen als ik thuis kwam merkte ik dat het brood niet die lekkere vers-brood-geur had. En het voelde niet vers aan. Maar goed, één brood in de diepvries en één zo snel mogelijk op eten.
Vrijdagmiddag was het brood nog steeds niet op en at ik er nog twee sneeën van, maar toen was ik het beu. Met nog bijna een half brood te gaan begon ik op internet te zoeken naar receptjes voor het verwerken van oud brood.

Ik weet ook wel dat ik er broodpudding of verloren brood van kan maken, maar ik hoopte iets anders te vinden.
Niet dus!
Behalve broodkruimels om te paneren en broodkorstjes voor in de soep vond ik niets anders dan broodpudding en verloren brood. En aangezien ik niet van verloren brood hou, werd het broodpudding.

Enkele recepten lezen, maar telkens zag ik dat ik een ingrediënt te kort had. Grrr!
En toen vond ik het: een eenvoudig recept en ik had alles in huis.

Dus: brood in stukjes, recept lezen, melk met suiker opwarmen, recept lezen, brood weken, recept lezen ... Wat? 5 eieren? Ojee, dat had ik niet gezien. Oké dan wordt het een mengeling van verschillende recepten. Hopelijk wordt het lekker.

En of het lekker was! Ik heb een deel aan de buren gegeven en die waren er weg van. Mijn jongste zoon heeft er meer van gegeten dan goed voor hem was en ook mijn vriend vond het lekker.

Dus hier mijn geïmproviseerd recept voor broodpudding!

Ingrediënten

• 300 gram oud brood
• 500 ml melk en een beetje melk voor het puddingpoeder
• 2 zakjes vanille suiker
• 100 gram kristalsuiker
• 1 zakje puddingpoeder
• 2 eieren
• een snuifje kaneelpoeder
• parelsuiker, appel, peer, rozijnen of ander lekkers om er bij te doen

Recept

• knip of snij het brood in stukjes
• doe de melk en de suiker bij elkaar en warm op tot het lauw is
• giet over het brood en laat weken, plet met een vork
• los het puddingpoeder op in een beetje koude melk en giet over het brood, roer het mengsel even door
• klop de eieren los met een beetje kaneelpoeder, meng het bij het brood
• voeg naar smaak stukjes appel of peer, rozijntjes of parelsuiker toe
• bak 45 minuten in een voorverwarmde oven aan 200 graden

Smakelijk!

Pavlova met rode vruchten

Gisteren hebben we een kleinschalig verjaardagsfeestje gegeven voor onze 2-jarige zoon.
Enkel mijn ouders, mijn zus en ons gezin waren aanwezig. Maar ik kon het toch niet laten om een overvloed aan eten te voorzien.
Het begon met twee desserts: een ijsje en pavlova met rode vruchten.

Het recept van deze pavlova is zo eenvoudig dat iedereen dit kan maken.
De koek bestaat uit meringue, daarin komt een laag slagroom met daar boven op rood fruit. Je kan kiezen tussen vers of diepvries rood fruit. Aangezien ik vers rood fruit vaak te duur vind, kies ik voor diepvries rood fruit.

Benodigdheden voor 8 kleine taartjes

Voor de meringue:

• 2 eiwitten
• 125 gram bloemsuiker of heel fijne suiker
• een mespuntje vanillepoeder
• een halve eetlepel maïzena
• een spuitzak met spuitmondje

Voor de slagroom:

• 200 ml vette opklopbare room
• 1,5 eetlepels bloemsuiker of heel fijne suiker
• een mespuntje vanillepoeder

250 gr rood fruit: diepvries of vers

Werkwijze

Een paar uur vooraf

Als je diepvries fruit gebruikt kan je dit best al een paar uur op voorhand laten ontdooien in de koelkast. Ik leg hiervoor een blaadje keukenpapier op een groot bord en spreid het fruit uit. Diepvriesfruit dat in de microgolfoven ontdooit, wordt meestal een papje, dus voor dit recept beter niet doen.

Meringue maken (dit kan gerust de dag voordien): 

Scheidt de eiwitten van de dooiers. Ik doe dit altijd in een klein potje met een keukenhulpje om eieren te scheiden. Als het scheiden gelukt is, gaat het eiwit in de kom van de keukenrobot, als het niet gelukt is neem ik een proper potje en probeer ik met een ander ei opnieuw. Weeg het eiwit want volgens Piet Huysentruyt moet de hoeveelheid suiker het dubbel zijn van het gewicht van het eiwit. Dit is ongeveer 125 gram, maar het kan ook meer of minder zijn.

Klop het eiwit tot het wit begint te kleuren. Voeg dan lepel per lepel de suiker toe.

Voeg het vanillepoeder toe.

Als het eiwit voldoende geklopt is voeg je een halve eetlepel maïzena toe om het laatste vocht uit de meringue op te slorpen.

Teken op bakpapier evenveel cirkels als je taartjes wil. Ik had 8 cirkels van zo'n 8 cm diameter.

Doe de meringue in een spuitzak met een ronde spuitmond, het maakt niet uit of het gewoon rond of gekarteld is. Hoe groter de opening, hoe minder taartjes je kan spuiten want dan worden ze dikker. Mijn spuitmond was 12 mm.

Spuit de meringue eerst op de cirkel en vul daarna de cirkel op met steeds kleiner wordende cirkels. Spuit daarna bovenop de buitenste cirkel zodat je een potje hebt. Kleine gaatjes zijn geen probleem aangezien de meringue nog een beetje uitzet tijdens het bakken. Als er nog meringue over is kan je kleine toefjes maken waarmee je de taartjes kan afwerken.

Meringues vlak voor ze de oven in gaan

Bak de taartjes een uur op 120 °C met de ovendeur op een kier. Hiervoor kan je een houten lepel tussen de deur steken. Meringue wordt eigenlijk niet gebakken, maar eerder gedroogd, vandaar dat de damp moet kunnen ontsnappen.

Laat de meringues na het bakken eerst afkoelen in de oven met de deur open en leg ze nadien op een bakrooster om verder af te koelen en te drogen.

Gebakken meringues aan het afkoelen in de oven

Als je de meringue nog even wil bewaren, steek ze dan zeker niet in een afgesloten doos, hierdoor zullen ze niet meer krokant zijn. Je kan ze best op een taart- of ovenrooster laten liggen en afdekken met een propere keukenhanddoek. 

Vlak vóór het serveren

Maak de slagroom:

Giet de room in de kom van de keukenrobot, voeg de suiker en het vanillepoeder toe. Meng eerst zachtjes en klop dan steeds sneller. Let er wel op, zeker met een keukenrobot, dat je de room niet te ver opklopt.

Schep de slagroom met een lepel op de meringues.

Schep het ontdooide of het verse fruit op de slagroom.

Eet smakelijk!

Voor deze taart verdubbelde ik de bovenstaande hoeveelheden

*** Deze blog bevat mogelijk partnerlinks. ***

Puyenbroeck en zijn wespen

Vandaag zijn we op uitstap geweest naar recreatiedomein Puyenbroeck.
Dit is een heel leuk park, of toch het deel dat wij gezien hebben: plaats om te picknicken, een verkeersparcours om de verkeersregels te leren voor de -12 jarigen, een speeltuin met heel veel speeltuigen zowel voor kleine als voor grotere kinderen, plaats om te petanquen, een zandbak met heuveltjes en waterkanonnen en kleine fonteintjes om nat te worden tijdens het spelen, pedalo's en roeibootjes op de vijver, ...
Maar wat ze ook hebben, en waarvoor ze met heel veel borden waarschuwen, zijn ... wespen.
Normaal gezien heb ik niet zo'n probleem met wespen. Oké, ik ga ze niet opzoeken, maar ik ga er ook niet naar slaan of er van weglopen. Aangezien ik redelijk allergisch ben voor beten en steken van allerlei dieren (voornamelijk muggen, maar ook bijen en wespen) moet ik er ook wel voor opletten.
Maar dus op het moment dat we al hadden beslist om terug naar huis te gaan, kwam er plots zonder aanleiding een wesp rond mij vliegen, kruipen over mijn hand, kriebelen aan mijn oor. Nuja, zonder aanleiding, ik was wel een ijsje aan het eten, maar die diertjes kwamen niet op mijn ijsje af, maar echt naar mij.
Op den duur werd ik zo radeloos (en ook wel een beetje bang om gestoken te worden) dat ik riep naar mijn vriend die achter mij aan kwam met onze kleinste zoon, dat ik er zo snel mogelijk weg wilde en alvast naar de auto ging. Op weg naar de wagen samen met mijn oudste zoon waren er plots geen wespen meer te bespeuren en heb ik in alle rust mijn ijsje kunnen delen met mijn zoon die al een hele tijd aan het bedelen was om een hapje, maar geen kreeg uit angst voor de wespen.

Klimop snoeien

Na een weekje vakantie aan zee volgt nu nog een weekje vakantie thuis. Hoog tijd om in het mooie weer de tuin op te knappen.

Ik begin met de klimop aangezien we volgend weekend een kleinschalig 2de verjaardagsfeestje hebben.

Voor

Na

Ik snoei de klimop met een snoeischaar. Je kan hem ook machinaal snoeien, maar ik vind het resultaat minder mooi en de loshangende takken worden niet goed gesnoeid.
Dus mijn 30 meter klimop werd vandaag bijgewerkt. Als ik de klimop nu een beetje te kort snoei, heeft die nog een week de tijd om opnieuw blaadjes te krijgen.






Het snoeisel steek ik in mijn compostvat. Dit vat gebruiken we niet om compost te verkrijgen, maar eerder om het verteerbaar tuin- en keukenafval kwijt te geraken. Wat niet in de ton past leg ik op een hoop aan de kant totdat de inhoud van de ton gezakt is en er voldoende plaats is om het tweede deel er in te stoppen.

Maar als ik eerlijk mag zijn zou ik nooit nog klimop aanplanten. Het was een idee van de buurvrouw en mijn vriend was akkoord, dus kon ik moeilijk weigeren. Maar na al die jaren heeft ook de buurvrouw er genoeg van. De klimophaag zorgt voor veel stof, spinnen en wespen en moet toch 2 à 3 keer per jaar gesnoeid worden. En daarbij komt nog dat we sinds zowat een jaar het snoeisel niet meer gratis op het containerpark kunnen achterlaten, vandaar dat het bij ons in het compostvat terecht komt.
Ik kijk stilaan uit naar andere planten als haag, maar dan wel iets met minder stof en snoeiwerk.

Strandbloemen

Met het slechte weer kan ik niet in de tuin werken, dus is er tijd om wat te knutselen.
Op het strand worden nog vaak door kinderen bloemen uit crèpe papier verkocht. Het maken van de bloemen is erg leuk en als je ze niet wil verkopen op het strand, kan je ze ook als kleurrijke decoratie gebruiken. Let er wel op dat ze niet nat worden want dan gaat de kleur uitlopen.

Wat heb je nodig?
- crèpe papier in diverse kleurtjes
- potlood
- schaar
- meetlat
- iets rond om een cirkel te tekenen van ongeveer 10 cm diameter
- nietjes
- rekkertjes of plaklint
- rietje of ijzerdraad als stengel

Rol het crèpe papier uit zodat je in één keer 4 rijen van ongeveer 10 cm kan afknippen.

Plooi het afgeknipte blad crèpe papier opnieuw in vier en zet zowel bovenaan als onderaan om de 10 cm streepjes.

Verbind de hulpstreepjes en knip op de lijntjes, zo bekom je vierkantjes van ongeveer 10 cm.

Doe dit met verschillende kleuren papier

 Nu kan je kiezen hoeveel blaadjes je van welke kleur gebruikt. Voor het hart van de bloem gebruik ik geel papier, maar ik vind 2 blaadjes genoeg, dus knip ik er 2 af.

Leg het aantal blaadjes dat je wil gebruiken van elk kleur op elkaar.
Van de kleuren waarvan ik 4 blaadjes gebruik, knip ik de blaadjes nog niet los.

Ik begin met 2 blaadjes geel, daarna 4 blaadjes licht roze, 4 blaadjes donker roze, 4 blaadjes blauw en 4 blaadjes groen.

Meet het midden van het vierkant af.

Niet het rietje vast in het midden van het vierkantje.

Draai de stapel om en teken er een cirkel op. Hiervoor kan je bijvoorbeeld een speelgoedbordje gebruiken.

Knip de cirkel uit en knip alle blaadjes los.


Knip streepjes in de cirkel om de bloemblaadjes te vormen.

Vouw elk blaadje naar boven om de bloem te vormen.
De eerste blaadjes mag je goed dicht knijpen zodat de nietjes niet zichtbaar zijn.

  

Het steeltje kan je afwerken met een stukje touw, een rekkertje of je kan er een stukje groen crèpe papier rond lijmen. Bij gebrek aan lijm koos ik voor een rekkertje.

Helemaal klaar!

*** Deze blog bevat partnerlinks. ***