Posts tonen met het label gemakkelijk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gemakkelijk. Alle posts tonen

zondag 9 augustus 2015

Pavlova met rode vruchten

Gisteren hebben we een kleinschalig verjaardagsfeestje gegeven voor onze 2-jarige zoon.
Enkel mijn ouders, mijn zus en ons gezin waren aanwezig. Maar ik kon het toch niet laten om een overvloed aan eten te voorzien.
Het begon met twee desserts: een ijsje en pavlova met rode vruchten.

Het recept van deze pavlova is zo eenvoudig dat iedereen dit kan maken.
De koek bestaat uit meringue, daarin komt een laag slagroom met daar boven op rood fruit. Je kan kiezen tussen vers of diepvries rood fruit. Aangezien ik vers rood fruit vaak te duur vind, kies ik voor diepvries rood fruit.

Benodigdheden voor 8 kleine taartjes

Voor de meringue:
  • 2 eiwitten
  • 125 gram bloemsuiker of heel fijne suiker
  • een mespuntje vanillepoeder
  • een halve eetlepel maïzena
  • een spuitzak met spuitmondje

Voor de slagroom:
  • 200 ml vette opklopbare room
  • 1,5 eetlepels bloemsuiker of heel fijne suiker
  • een mespuntje vanillepoeder

250 gr rood fruit: diepvries of vers


Werkwijze

Een paar uur vooraf

Als je diepvries fruit gebruikt kan je dit best al een paar uur op voorhand laten ontdooien in de koelkast. Ik leg hiervoor een blaadje keukenpapier op een groot bord en spreid het fruit uit. Diepvriesfruit dat in de microgolfoven ontdooit, wordt meestal een papje, dus voor dit recept beter niet doen.

Meringue maken (dit kan gerust de dag voordien): 
Scheidt de eiwitten van de dooiers. Ik doe dit altijd in een klein potje met een keukenhulpje om eieren te scheiden. Als het scheiden gelukt is, gaat het eiwit in de kom van de keukenrobot, als het niet gelukt is neem ik een proper potje en probeer ik met een ander ei opnieuw. Weeg het eiwit want volgens Piet Huysentruyt moet de hoeveelheid suiker het dubbel zijn van het gewicht van het eiwit. Dit is ongeveer 125 gram, maar het kan ook meer of minder zijn.
Klop het eiwit tot het wit begint te kleuren. Voeg dan lepel per lepel de suiker toe.
Voeg het vanillepoeder toe.
Als het eiwit voldoende geklopt is voeg je een halve eetlepel maïzena toe om het laatste vocht uit de meringue op te slorpen.
Teken op bakpapier evenveel cirkels als je taartjes wil. Ik had 8 cirkels van zo'n 8 cm diameter.
Doe de meringue in een spuitzak met een ronde spuitmond, het maakt niet uit of het gewoon rond of gekarteld is. Hoe groter de opening, hoe minder taartjes je kan spuiten want dan worden ze dikker. Mijn spuitmond was 12 mm.
Spuit de meringue eerst op de cirkel en vul daarna de cirkel op met steeds kleiner wordende cirkels. Spuit daarna bovenop de buitenste cirkel zodat je een potje hebt. Kleine gaatjes zijn geen probleem aangezien de meringue nog een beetje uitzet tijdens het bakken. Als er nog meringue over is kan je kleine toefjes maken waarmee je de taartjes kan afwerken.

Meringues vlak voor ze de oven in gaan


Bak de taartjes een uur op 120 °C met de ovendeur op een kier. Hiervoor kan je een houten lepel tussen de deur steken. Meringue wordt eigenlijk niet gebakken, maar eerder gedroogd, vandaar dat de damp moet kunnen ontsnappen.
Laat de meringues na het bakken eerst afkoelen in de oven met de deur open en leg ze nadien op een bakrooster om verder af te koelen en te drogen.

Gebakken meringues aan het afkoelen in de oven


Als je de meringue nog even wil bewaren, steek ze dan zeker niet in een afgesloten doos, hierdoor zullen ze niet meer krokant zijn. Je kan ze best op een taart- of ovenrooster laten liggen en afdekken met een propere keukenhanddoek. 

Vlak vóór het serveren

Maak de slagroom:
Giet de room in de kom van de keukenrobot, voeg de suiker en het vanillepoeder toe. Meng eerst zachtjes en klop dan steeds sneller. Let er wel op, zeker met een keukenrobot, dat je de room niet te ver opklopt.
Schep de slagroom met een lepel op de meringues.
Schep het ontdooide of het verse fruit op de slagroom.

Eet smakelijk!



Voor deze taart verdubbelde ik de bovenstaande hoeveelheden



*** Deze blog bevat mogelijk partnerlinks. ***

vrijdag 17 juli 2015

Héél eenvoudig choco-receptje

Choco maken lijkt ingewikkeld en tijdrovend zodat ik er niet durfde aan te beginnen. Maar mijn buurvrouw gaf mij dit eenvoudig en snel receptje:

  • Verwarm 250 ml room in een kookpot.
  • Voeg 100 gram chocolade toe.
  • Roer tot een homogene massa (niet koken)
  • Giet in een potje of een bokaal en doe er een deksel op.
  • Zet een paar uur in de koelkast om op te stijven.

Naar smaak of rekening houdend met voedselallergie- of intolerantie kan je de ingrediënten aanpassen.
Ik gebruik bijvoorbeeld altijd light room van Alpro omdat ik moeilijk koemelk verteer.
Je kan bruine of zwarte chocolade gebruiken of chocolade met een hoog cacao-gehalte.
Chocolade met stukjes noot zou ook moeten lukken of je kan er zelf fijngehakte noten aan toevoegen.
Ook kan je chocolade kiezen met weinig suiker. Zo bestaat er van Boni (Colruyt) chocolade met slechts 24 gram suiker per 100 gram.
In het begin is het wel even aanpassen aan de smaak die toch heel anders is dan de choco die je in de supermarkt koopt, maar met dit recept heb je meer controle over de ingrediënten die in de choco zitten.
Let er wel op dat je de choco snel genoeg op eet want hij blijft maar zo lang goed als dat er op de verpakking van de room staat (meestal 5 of 7 dagen). Maar geen nood, meestal is de choco al veel eerder op!

maandag 6 juli 2015

Bevruchting van pompoenen en courgettes

Vorig jaar heb ik mij voor het eerst gewaagd aan het kweken van pompoenen en courgettes aangezien dit volgens iedereen zo gemakkelijk is.
Er verschenen eerst bloemen op de pompoenplanten. Veel bloemen. Maar geen pompoenen.
Ik was dan ook reuzeblij toen ik mijn eerste baby-courgette zag. Maar daar hing wel een knop van een bloem aan ?!  Het werd een mooie bloem, maar een paar dagen later begon die baby-courgette geel en slap te worden.

Tijd voor Google ...

Blijkt dat pompoenen en courgettes mannelijke en vrouwelijke bloemen maken. De mannelijke bloemen zitten gewoon aan een steel en de vrouwelijke bloemen hebben een vruchtbeginsel (een baby-courgette of een baby-pompoen dus).
Het moeilijke is dat beide bloemen maximum één dag open zijn en dat je beide bloemen op het zelfde moment nodig hebt voor de bevruchting en om dus grote pompoenen en courgettes te krijgen.

Vanaf toen begon ik te supporteren. Komaan bloem, opengaan! Blijf nog even open tot die volgende bloem open gaat! ...

Maar het mocht niet baten. Mijn grootste pompoen was welgeteld 4 cm groot en mijn courgettes hadden eerder wat weg van augurken.

En dan zeggen ze dat dat zo gemakkelijk is ?!

Maar ik geef niet op! Dit jaar proberen we het opnieuw, weliswaar  met een andere strategie.

Ik zaaide vier pompoenpitten en vier courgettepitten in potjes met compost. Ze mochten eerst binnen blijven en bij mooier weer en na de ijsheiligen verhuisden ze naar de tuintafel. Drie plantjes kwamen uit, drie kwamen omgekeerd uit (het zaadje kwam naar boven en het blad groeide eerst naar beneden en kwam dan in een bocht toch naar boven) en twee potjes bleven leeg. Zucht.
Op de markt in Sint-Truiden (een echte aanrader als je plantjes zoekt, veel uitgebreider assortiment dan in Oudenaarde) kocht ik nog vier plantjes bij zodat ik zeven plantjes had (die drie omgekeerde bleken niet levensvatbaar).

Toen de plantjes minimum twee bladeren hadden na hun kiembladeren heb ik ze in volle grond uitgeplant. 't Is te zeggen: mijn vriend heeft de moestuin omgespit, mijn zoon heeft een half putje gegraven en was het toen al beu en ik heb de rest van de putjes gegraven, gevuld met compost en daar de plantjes in gestoken. Ik had op dat moment eigenlijk totaal geen idee welke plant een pompoenplant was en welke een courgette dus staan ze lekker door elkaar. Maar bij nader inzien zijn er zeker vijf pompoenplanten, één courgetteplant en één zielig plantje dat er nu pas wat bovenop komt na al die nachtelijke slakkenaanvallen en dus is het van die laatste nog steeds niet duidelijk wat het is.

Maar het resultaat mag er zijn:








Dit is een courgetteplant met in de zon drie baby-courgettes waarvan de rechtse duidelijk niet bevrucht werd. Links en rechts, half in de zon staan knoppen van mannelijke bloemen. En in de schaduw zitten nog zeker twee baby-courgettes klaar om binnenkort bevrucht te worden.
Spannend !!











En hier een pompoenplant.
Linksboven een duidelijke baby-pompoen en aangezien deze al veel groter is dan zijn broertje rechts onder hem die een paar dagen eerder heeft gebloeid, vermoed ik dat die wel eens bevrucht zou kunnen zijn.
Rechts zitten mannelijke bloemen.
De pompoenplant kan klimmen op de tuinafsluiting, maar ik heb hem in het begin wel even zelf de weg getoond.